فصل پاییزی من که میرسه نفسم به عشق تو پر می زنه

تو عبور از پل خواب جاده ها روح من عشقی به رفتن نداره

تو سکوت خالیه این دل من دیگه هیچی جز تو جایی نداره

ذهن شبنم که می خواد گریه کنه فصل بارون تو چشم در میزنه