سناندار نیزه به دو نیم کرد

بدانست کز تخمه نیرم ست

زواره برآویخت با او به هم

چو پیل سرافراز و شیر دژم

دل شیر چنگی پر از بیم کرد

بزد دست و تیغ از میان برکشید

ز گرد سران شد زمین ناپدید