ز گرد سران شد زمین ناپدید

سناندار نیزه به دو نیم کرد

دل شیر چنگی پر از بیم کرد

بزد دست و تیغ از میان برکشید

ز کین آوران تیغ بر هم شکست

سوی گرز بردند چون باد دست

بینداخت الکوس گرزی چو کوه