یه روز تووی برق چشات خورشید و پیدا می کنم

یه روز تو قحطی غزل دنیا ما رو کم میاره

من آخرین رهگذرم توی این خیابون بلند

دیر اومدم که زود برم دل به صدای من نبند

آی شب تار و سوت کور به آرزوی من نخند