گل محبوبه شب بیدار نشسته

وقتی شب پاشو توو باغا می زاره، نفس گلا می گیره

وقتی تاریکی از آسمون می باره، دل غنچه ها می گیره

وقتی ظلمت نفس گلا رو بسته

دل به تاریکی و ظلم شب نمی ده

اونکه عطرش تا ته باغا رسیده

اگه محبوبه رو توو گلدون بزارند