لحظه های شبو با ستاره قسمت می کنی

تو که بارونو ندیدی گل ابرا رو نچیدی

گله از خیسی جاده های غربت میکنی

تو که خوابی تو که بیدار تو که مستی تو که هشیار

منو بشناس که همیشه نقش غصه ام روی شیشه

من خشکیده درخته توی بطن باغ و بیشه

جاده ای بی سوار و سال گنگ بی بهار و