واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم

وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری

میگذره روزهای عمرت توی جاده های خلوت

تا بخوای برگردی خونه گم میشی تو باغ غربت

دل خوشیم به اینکه شاید، سحر و یه روز ببینیم

آخرش یه روزی هجرت در خونتو می کوبه

تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه