با تو زندگی میکردم قفس تنگ و سیاه

تو رو پر دادن و جاتم یه دونه آیینه گذاشتن

منه خوش باور ساده فکر میکردم روبه رومی

گاهی اشتباه میکردم من کدومم تو کدومی

عشق تو از خاطرم برد عشق پر زدن تا ماه