تو رو پر دادن و جاتم یه دونه آیینه گذاشتن

ابر و بارون میدیدم اما دنیامون قفس بود

چشم به دور دستا نداشتیم همینم واسه ما بس بود

اما یک روز اونایی که ما رو باهم دوست نداشتن

منه خوش باور ساده فکر میکردم روبه رومی

گاهی اشتباه میکردم من کدومم تو کدومی

با تو زندگی میکردم قفس تنگ و سیاه