نشست آنجا به ناز و چم و خم

به دالان بردمش خواهی نخواهی

چو در دالان هم آمد شد فزون بود

اتاق جنب دالان بردمش زود

گرفته روی خود را سفت محکم

شگفت افسانه ای آغاز کردم

در صحبت به رویش باز کردم