شگفت افسانه ای آغاز کردم

اتاق جنب دالان بردمش زود

نشست آنجا به ناز و چم و خم

گرفته روی خود را سفت محکم

در صحبت به رویش باز کردم

گهی از زن سخن کردم گه از مرد

گهی کان زن به مرد خود چها کرد