که دستم رفت از پاچین به پاچه

چو گل افکندمش بر روی قالی

دویدم زی اسافل از اعالی

چنان از هول گشتم دستپاچه

از او جفتک زدن از من تپیدن

از او پر گفتن از من کم شنیدن

دو دست او همه بر پیچه اش بود