چو هست و نیست مرا دید چشم معتزلی

که خانه هاش نهان در زمین چو ری باشد

شکوفه هاست درختان زهد را ز شراب

نه آن شراب که اشکوفه هاش قی باشد

بگفت دیدم معدوم را که شیء باشد

به سایه ها و به خورشید شمس تبریزی

که بی مکان و زمان آفتاب و فی باشد