که باشد دل به دید ار تو مایل

من ایرج نیستم دگر شرابم

مرا جامد مپندارید آبم

الا ای عارف نیکو شمایل

چو از دیدار رویت دور ماندم

ترا بی مایه و بی نور خواندم

ولی در بهترین جا خانه داری