که در جنگل سبیکه جز میوه ست

بود ناچار میل جنس بر جنس

مولیتر میل میورزد به هنسنس

مگو عارف پرستیدن چه شیوست

بیا عارف که دنیا حرف مفتست

گهی نازک گهی پخ گه کلفت است

جهان چون خوی تو نقش بر آبست