گهی نازک گهی پخ گه کلفت است

مگو عارف پرستیدن چه شیوست

که در جنگل سبیکه جز میوه ست

بیا عارف که دنیا حرف مفتست

جهان چون خوی تو نقش بر آبست

زمانی خوش اغر گه بد لعابست

گهی ساید سر انسان به مریخ