ترا من جان عارف بنده باشم

دو مغز اندر دل یک پوست گردیم

ترا من جان عارف دوست دارم

ز مهرست این که گه پشتت بخارم

دعا گوی تو ام تا زنده باشم

بیا تا گویمت رندانه پندی

که تا لذت بری از عمر چندی