از این خمار مرا نیست غم اگر روزی

دغای عشق چو خانه قمار بازآید

ز مستی اش چه گمان بردمی که بعد از می

ز هجر عربده کن آن خمار بازآید

به دستم آن قدح پرشرار بازآید

هزار چشمه حیوان چه در شمار آید

اگر از او لطف بی شمار بازآید