به دستم آن قدح پرشرار بازآید

ز مستی اش چه گمان بردمی که بعد از می

ز هجر عربده کن آن خمار بازآید

از این خمار مرا نیست غم اگر روزی

هزار چشمه حیوان چه در شمار آید

اگر از او لطف بی شمار بازآید

سوال کردم رخ را که چند زر باشی