هر کسی هر چه در انبانش بود

این به فکر خور و آن در پی خواب

یکی افسرده و آن یک در جوش

عده ای ناطق و جمعی خاموش

خورد و در یک طرف حجره غنود

همه خفتند و مرا خواب نبرد

خواب در منزل ناباب نبرد