رفت و مادر را افکند به خاک

نه بل آن فاسق بی عصمت و ننگ

حرمت مادری از یاد ببرد

خیره از باده و دیوانه ز ننگ

سینه بدرید دل آورد به چنگ

قصد سر منزل معشوق نمود

دل مادر به کفش چون نارنگ