دل مادر به کفش چون نارنگ

رفت و مادر را افکند به خاک

سینه بدرید دل آورد به چنگ

قصد سر منزل معشوق نمود

از قضا خورد دم در به زمین

و اندکی سوده شد او را آرنگ

وان دل گرم که جان داشت هنوز