اوفتاد از کف آن ب ی فرهنگ

از قضا خورد دم در به زمین

و اندکی سوده شد او را آرنگ

وان دل گرم که جان داشت هنوز

از زمین باز چو برخواست نمود

پی برداشتن آن آهنگ

دید کز آن دل آغشته به خون