تو آب کوثری و سوخته به تو آید

ز غیر تو به کجا باشدش امید مرید

به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پر

بدان که از طمع خام سوی دام پرید

برویدش سپس سوز پر و بال جدید