خوابگه عشق بود مشت من

وز شکن زلف من افتاده است

با من اگر دعو ی کشتی کند

با دگران پس چه درش تی کند؟

زاده من چون گ زد انگشت من ؟

تاری از آن دام که دایم تنم

در ره این تازه جوان افگنم