در ره این تازه جوان افگنم

خوابگه عشق بود مشت من

زاده من چون گ زد انگشت من ؟

تاری از آن دام که دایم تنم

عشق نهم در وی و زارش کنم

طرفه غزالی است شکارش کنم

دست کشم بر گل و بر گوش او