کای پسر خوب تعلل مکن

لب به لب آن پسر حور زاد

زهره دگر باره سخن ساز کرد

زمزمه دلبری آغاز کرد

در عمل خ یر تامل مکن

مهر مرا ای به تو از من درود

بینی و از اسب نیایی فرود؟!