در عمل خ یر تامل مکن

زهره دگر باره سخن ساز کرد

زمزمه دلبری آغاز کرد

کای پسر خوب تعلل مکن

مهر مرا ای به تو از من درود

بینی و از اسب نیایی فرود؟!

صبح به این خ  رمی و این چمن