دست زد و بند رکابش گرفت

هر دو هم ار میل تو باشد رواست

باز چو این گفت و جوابی ندید

زور خدایی به تن اندر دم ید

ریشه جان و رگ خوابش گرفت

خواه نخواه از سر ز ینش کشید

در بغل خود به زمینش کشید