ریشه جان و رگ خوابش گرفت

باز چو این گفت و جوابی ندید

زور خدایی به تن اندر دم ید

دست زد و بند رکابش گرفت

خواه نخواه از سر ز ینش کشید

در بغل خود به زمینش کشید

هر دو کشیده سر سبزه دراز