پیش میا دست درازی مکن

بر لبم آن قدر تلن گر مزن

جاش بماند به لبم ، پر مزن

شوخ مشو، شعبده باز ی مکن

دست مزن تا نشود ز ینهار

عارض من لاله صفت داغدار

گر اثری ماند از انگشت تو