بی شک از آن لکه خورد یکه یی

آن که قدش چفته چو شمشیر شد

تا قد من راست تر از تیر شد

بیند اگر در رخ من لکه یی

تا دل شب غرغر و غوغا کند

فت ض  حم سازد و رسوا کند

خلق چه دانن د که این داغ چیست