خیز و برو دست بدار از سرم

از تو تحاشی نکنم بی دلیل

ناز نیاموز تو سرباز ر ا

بهر خود اندوخته کن ناز را

نیز مبر دست به پا یین ترم !

زهره که در موقع گفتار او

بود فنا در لب گلنار او