شاخه برا ی ثمر آمد پدید

گر نه پی عشق و هوا داده اند

این همه حسن از چه ترا داده اند ؟

کان ز پی بذل زر آمد پد ید

نور فشانی است غرض از چراغ

بهر تفرج ب  ود آیین باغ

در ثمین از پی تزیین بود