دختر بکر از پی کابین بود

نور فشانی است غرض از چراغ

بهر تفرج ب  ود آیین باغ

در ثمین از پی تزیین بود

غنچه که در طرف چمن واشود

می نتوان گفت که رسوا شود

مه که ز نورش همه را قسمتست