کار منوچهر به سخت ی کشید

می گذرد وقت ، غنیمت شمار!

برخور از این سفره بی انتظار!

چون سخن زهره به اینجا رسید

دید به گل رفته فرو پای او

شورشی افتاده به اعضا ی او

دل به برش ز یر و زبر م ی شود