خواهداز آن تنگ مکان برجهد

طاقتش از غصه و غم گشت طاق

دید که مرغ دلش آس یمه سر

در قفس سینه زند بال و پر

بال زنان سر به ب یابان نهد

روی هم افکند دو کف از اسف

باز سوی سینه خود برد کف