خلق بسوزند به راهش سپند

صید خواطر به چه افسون کنند

اهل نظر جمله دعا یش کنند

شیفتگان جان به فد ایش کنند

تا نرسد خو ی خوشش را گزند

وه چه بسا سیم رخ و سیم ساق

بهر وی از شوق گرفته طلاق