سفسطه و عذر تراش ی مکن

وه چه بسا سیم رخ و سیم ساق

بهر وی از شوق گرفته طلاق

این همه از عشق تحاشی مکن

جمعه و تعطیل، شتابت ز چیست

با همه تعجیل ایابت ز چیست ؟

رنج چو عادت شود آسودگ یست