گر نبدی مرتع من در فلک

هست مرا خواندن مینو نکو

مینوی عشقم من و عشقم فن است

وان همه ش یدایی و شور از من است

سفره هستی نشدی با نمک

سر به سر عشق نهادن خطاست

آلهه عشق بس ی ناقلاست