« . داداشی تو هستی ؟ بیا بالا »

رنگ اطاق روی آب انبار زد و آهسته گفت:

« !.. ربابه _ ربابه »

در باز شد و دختر رنگ پرید های هراسان بیرون آمد :

دست برادرش را گرفت و در اطاق تاریک کوچک که تا کمرکش دیوار نم کشیده بود داخل شدند . سید احمد

عصایش را کنار اطاق گذاشت و روی نمد کهنه گوشه اطاق نشست . ربابه هم جلو او نشست . ولی ب ر خلاف

معمول ربابه اخم آلود و گرفته بود . سید احمد بعد از آنکه مدتی خیره به چشمهای اشک آلود او نگاه کرد از روی