لشکر ایرانیان در اضطرابی سخت درد آور؛

بی نفس می شد سیاهی در دهان صبح؛

باد، پر می ریخت روی دشت باز دامن البرز.

دودو و سه سه به پچ پچ گرد یک دیگر؛

کودکان بر بام،

دختران بنشسته بر روزن،