ز گلبرگ تو، ای زرینه گل، من رنگ و بو خواهم.

چو پا در کام مرگی تند خو دارم،

چو در دل جنگ با اهریمنی پرخاش جو دارم،

به موج روشنایی شست و شو خواهم؛

شما، ای قله های سرکش خاموش،

که پیشانی به تندرهای سهم انگیز می سایید،