با دهان سنگ های کوه، آرش می دهد پاسخ.

نام آرش را پیاپی در دل کهسار می خوانند،

و نیاز خویش می خواهند.

می کندشان از فراز و از نشیب جاده ها آگاه؛

می دهد امید،

می نماید راه.»