رست از آن غم که تراشش بود

سابق میدان بود او لاجرم

قبله هر فارس مه وش بود

چونک تراشیده شده ست او تمام

هر کی مشوش بود او ایمنست

گر دو جهان جمله مشوش بود

مفخر تبریز تو را شمس دین