هر کی مشوش بود او ایمنست

قبله هر فارس مه وش بود

چونک تراشیده شده ست او تمام

رست از آن غم که تراشش بود

گر دو جهان جمله مشوش بود

مفخر تبریز تو را شمس دین

شرق نه در پنج و نه در شش بود