آن نقش خداوندی شمس الحق تبریزی

در چشم نشستستم ای طرفه سیمین بر

گفتا که مترس آخر نی منت همی گویم

کز باغ جمال ما هم بر بخوری هم بر

پرنور از او عالم تبریز از او انور

او بود خلاصه کن او را تو سجودی کن

تا تو شنوی از خود کالله هو الاکبر