اگر چه عشق او دارد ز ما عار

از آن گل ها که هر دم تازه تر شد

نه زان گل ها که پژمردست پیرار

نتاند کرد عشقش را نهان کس

یکی غاریست هجرانش پرآتش

عجب روزی برآرم سر از این غار

ز انکارت بروید پرده هایی