ز پشت هژبر و پلنگان منم

چنین داد پاسخ که تهمینه ام

تو گویی که از غم به دو نیمه ام

یکی دخت شاه سمنگان منم

به گیتی ز خوبان مرا جفت نیست

چو من زیر چرخ کبود اندکی ست

کس از پرده بیرون ندیدی مرا