به گیتی ز خوبان مرا جفت نیست

تو گویی که از غم به دو نیمه ام

یکی دخت شاه سمنگان منم

ز پشت هژبر و پلنگان منم

چو من زیر چرخ کبود اندکی ست

کس از پرده بیرون ندیدی مرا

نه هرگز کس آوا شنیدی مرا